Zoals we in het vorige blog beschreven was de vlucht naar Los Angels drama. Dus we waren er ook wel heel erg klaar mee, helaas moesten we nog lang wachten voor de douane en moesten we daarna ook nog wachten op de transfer van het hotel. Bij de douane hadden wij ons voorbereid op een ondervraging van hier tot Mexico en weer terug naar Nederland, maar de beste man was heel lief en heel geïnteresseerd in al onze plannen. Na een foto en onze vingerafdrukken mochten we binnen 5 minuten al doorlopen! Toen begon het echte wachten, want de transferbus naar ons hotel kon tot 30 minuten duren, maar de eerste bus reed ons gewoon voorbij. Wij stonden daar dus een uur in de kou te wachten en aangezien Hanna haar aansteker was afgepakt en ze nog steeds niet had kunnen roken, kun je zelf wel invullen hoe gezellig de sfeer was ;). Eindelijk in het hotel zijn we snel gaan slapen, want we waren ondertussen echt kapot!
De volgende dag zijn we eerst gaan wandelen in de omgeving, maar we zaten vlakbij de airport en daar was weinig te ondernemen. We besloten met de Uber naar een winkelcentrum te gaan en bezochten een tweedehandswinkel met veeeeel te dure kleding! Daarna was het tijd om weer naar de airport te gaan, want daar gingen wij onze eerste gast van deze reis ophalen! Eenmaal op de airport begon het wachten weer, want deze gast was niet zo snel ;). Maar na een klein uurtje wachten zagen we eindelijk Hanna haar vader aankomen lopen. Na wat knuffelen zijn we snel met een Uber naar ons nieuwe hotel gegaan. Deze zat in het gezellige Santa Monica. We wilden nog wat gaan eten en besloten dat we naar het strand zouden lopen, maar we waren even vergeten hoe groot de afstanden in Amerika zijn. Dus na ruim anderhalf uur lopen kwamen we eindelijk aan bij de Santa Monica pier. Daar maakten we natuurlijk een foto bij het beginpunt van onze reis, het route 66 bordje, en we aten in een of ander tentje hamburgers en hotdogs. Eenmaal terug in het hotel zijn we snel naar bed gegaan, want Cor had redelijk last van een jetlag.
Die dag erna hadden we besloten om iets te gaan doen wat eigenlijk helemaal niet backpackerig is… We gingen met de hop of hop on bus de stad ontdekken, want we hadden maar 1 dag in het grote Los Angeles en wilden natuurlijk wel zoveel mogelijk zien en ontdekken. We stonden keurig op tijd bij de bushalte, maar de informatie op het internet klopte voor geen meter, dus na ruim een uur wachten besloten we maar weer naar de pier te gaan. Nadat we daar lekker hadden rondgekeken en wat hadden gegeten besloten we nog een keer de bus te proberen en dit keer hadden we geluk! Binnen 10 minuten kwam de bus aangereden. We hebben de hele dag besteed aan de verschillende lijnen van de bus die door Los Angeles heen lopen. We stapten uit bij de walk of fame, bekeken alle leuke souvenirwinkeltjes en aan het einde van de dag kwamen we vermoeid weer terug in Santa Monica pier. We haalden wat boodschappen, aten nog wat en zijn snel naar bed gegaan, want de volgende dag begon ons grote avontuur!
We moesten weer vroeg op en reden naar America Cruise waar we onze camper op konden gaan halen. Alles in Amerika duurt lang!! Dus ook hier waren we weer meer dan twee uur aan het wachten voordat we de camper in konden. Het was ook allemaal net niet lekker geregeld. Onze personal kits met beddengoed waren niet aanwezig en dan moesten we dus zelf gaan kopen. Na een (iets te) snelle uitleg konden we inrichten en op pad! We hadden nog een lange rit voor de boeg, maar het was ondertussen ook al redelijk laat. We besloten dan ook de snelweg te pakken. Het grootste deel van de reis ging door het drukke Los Angeles, maar hoe verder we dit achter ons lieten, hoe mooier de omgeving werd. Na ruim 6 uur rijden kwamen we aan in Las Vegas. We sloten de camper aan en doken snel ons bedje in. De volgende ochtend vierden we feest, want Cor was jarig! We kochten snel wat vlaggetjes en een verjaardagsbutton en ontbeten rustig bij de camper. Daarna besloten we op pad te gaan met de lokale bus richting de strip. Wat een overweldigende drukte was het daar. Overal mensen, grote winkelketens en optredens. We bezochten natuurlijk de Coca cola winkel voor Hanna en de M&M winkel voor Bry. Daarna liepen we rustig rond en verbaasde wij ons over de grote gebouwen. In de avond aten we voor Cor zijn verjaardag bij het Hard Rock café. We aten heerlijke nachos en hamburgers en werden verschrikkelijk goed verzorgt door onze leuke, grappige en vriendelijke serveerster. Ze wisten dat Cor jarig was, dus hij kreeg nog een heerlijk toetje en er werd voor hem gezongen. Daarna moesten we even opschieten, want het was tijd voor Cor zijn verjaardagscadeau. We gingen namelijk als een superman ziplinen over de strip. Hanna haar zenuwen verraadde aan Cor al dat het iets met hoogte moest zijn en toen we aankwamen had hij het natuurlijk meteen door. In de rij ging Hanna letterlijk kapot van de stress en het wachten duurde alweer lang, dus dat was ook niet echt bevordelijk voor het stress level. Uiteindelijk waren we aan de beurt en mochten we op het bed gaan liggen. En Hanna, die had letterlijk trillende handjes, tranende ogen en was het liefst nog afgehaakt, maar daar was het te laat voor. En toen werd er afgeteld en gingen we! Wat was dat vet zeg! Onder ons zagen we hordes met mensen lopen, hoorde we muziek en zagen we de drukte. En Hanna, die genoot nu net als Bry en Cor eindelijk ook ;).
De volgende dag was het alweer tijd om op pad te gaan, maar daarover vertellen we in het volgende blog meer!
Geef een reactie