Na 2,5 uur rijden vanaf Cancun kwamen we aan in Valladolid. Nadat we redelijk teleurgesteld waren over Cancun, wat wij maar een lelijke, drukke en toeristische plek vonden, werden we positief verrast. We reden door straatjes waar de gebouwen in allerlei verschillende kleuren waren geverfd en voelde ons hier direct veel meer thuis. Toeristisch is Valladolid trouwens ook, maar de vibe in dit dorp is zo fijn dat we er nauwelijks last van hadden.
Ook in ons hotel werden we positief verrast. Echt een super leuke kamer, verschillende buitenruimtes, een grote buitenkeuken en echt heel gezellig ingericht. De eerste dag hebben we nog even door het centrum gelopen en wat gegeten in het dorp, maar we hadden nog een beetje last van een jetlag en lagen dus vroeg in bed.
De volgende dag zijn we op tijd de deur weer uitgegaan en na een simpel ontbijten richting het Fransisco Canton park gelopen. Dit gezellige parkje is namelijk het centrale punt van Valladolid en daarnaast ook het startpunt voor de free walking tour die voor deze ochtend op de planning stond. We leerden dat dit bijzondere park tot tien jaar geleden alleen voor de bevoorrechte mensen te bezoeken was. Maya’s werden in die tijd vaak gediscrimineerd, waardoor zij hier niet welkom waren. In 1924 is het park voor iedereen opengegaan en moest het Mayabeeld in het midden bijdragen aan het bevorderen van de rechten van de Maya bevolking. We kwamen ook langs een bijzondere kerk met gele en witte kleuren. Ook deze kerk was gebouwd met de intentie de verschillende bevolkingsgroepen met elkaar te laten verbinden. De witte kleur van de kerk staat voor de katholieken en de gele kleur, de kleur van de zon, voor de mayabevolking. We eindigden de tour op de lokale markt waar we allerlei dingen mochten proeven. Van gekarameliseerde pinda’s tot snoep en van cacao tot pittige sausjes. Die pittige sausjes waren overigens echt heel pittig!!! En heeft alleen Hanna geproefd. Op deze markt kochten we ook gelijk spullen voor de lunch die we na de tour lekker maakten en aten in onze fijne hotelletje.
In de middag hebben we de omgeving nog wat verder bekeken en gegeten in een gezellig en sfeervol restaurant. We werden vriendelijk verwelkomt, konden allerlei spelletjes doen en hadden oprecht een hele leuke tijd.
Onze laatste dag in Valladolid was toch wel de meest bijzondere. We stonden erg vroeg op (6 uur!!!) en vertrokken richting het centrum waar we de vorige dag alvast een scooter hadden gehuurd. Met de scooter gingen we namelijk 1 van de 7 wereldwonderen bezoeken: Chitzen Itza! Na een uurtje rijden kwamen we aan bij de ingang. Voor ons reed een local en als wij die zouden volgen dan kwam het allemaal wel goed. Dus hup langs de auto’s en langs de slagbomen. Worden we toch even door 5 man terug geroepen. We moesten niet de locals volgen want die hadden een aparte ingang, wij moesten vooral in de rij blijven staan. Gelukkig vonden ze mijn “lo siento” met Nederlandse uitspraak zo grappig dat ze het prima vonden. Nadat we de scooter geparkeerd hadden liepen we naar de ingang. Er stonden maar twee groepjes mensen voor ons in de rij en het hele Maya complex was nog rustig. De handelaren stalden hun handelswaar nog uit en we hadden alle ruimte om dingen te bekijken en foto’s te maken. Pas nadat we het hele complex hadden bekeken en weer terug kwamen bij het startpunt realiseerden wij ons hoe blij we waren dat we vroeg waren vertrokken. Touringsbussen vol met mensen waren ondertussen ook aangekomen. Allerlei gidsen met gigantische groepen liepen het terrein op. De prachtige Maya tempel die wij in de ochtend nog zo rustig konden bekijken was nu alleen te zien als je over de honderden mensen heen keek. Gidsen liepen met groepen van 50 man om alles te laten zien. Wat waren wij blij dat wij niet aan dat soort veel te dure, onpersoonlijke en drukke tours doen!
Op de terugweg stopten we bij de cenote ‘ Ik Kil’. Een cenote is een open grot gevuld met natuurlijk water. Echt heel bijzonder om z’n mooi natuurfenomeen zelf te bewonderen. We reden steeds net voor de grote tourbussen uit en ook hier waren we dus net op tijd om de ergste drukte te ontlopen. Na een tijdje stapten we weer op de brommer en stopten we bij een ontzettend leuk en lekker lokaal restaurant. We aten daar de heerlijkste dingen, maar stiekem zijn we vergeten hoe het heette. Lekker was het in ieder geval wel! En wat een prijzen zo buiten de stad. Met z’n tweeën ons helemaal vol eten en drinken en dan maar z’n 12 euro moeten betalen! Het was hier zo gemoedelijk en gezellig dat we hier bijna twee uur zaten bij te komen van de hitte. Daarna reden we terug naar Valladolid, tankten de scooter vol en leverden deze weer in.
Na een kort opfris momentje doken we de stad weer in, op zoek naar iets te eten. We hadden positieve verhalen gehoord over de foodcourt en besloten daar dan ook heen te gaan. Bry bestelde daar een hamburger, want daar kon je toch moeilijk iets aan verpesten, maar het is ze toch gelukt! De zwart/paarse hamburger zag, rook en voelde niet bepaald eetbaar aan. Gelukkig was het eten van Hanna genoeg om te delen en daarna trakteerden we onszelf op een heerlijk toetje. Een soort knapperige wafel met Nutella, wat een top combi was dat! In het park hebben we nog even lekker mensen gekeken en daarna zijn we weer lekker terug naar ons hotel gegaan.
Ondertussen hebben we ook onze spullen weer ingepakt en bedacht waar we hierna naar toe gaan. En morgen? Dan mogen we weer een paar uur in de bus om verder te rijden naar Merida!
Geef een reactie