Tijgers in het wild!

Op deze laatste dag in Jaipur was het tijd voor een feestje, want Hanna is 30 jaar geworden! 30 jaar, waarvan we de laatste 7 jaar samen allerlei mooie reizen maken. Het leuke van met een touroperator reizen, is dat er van alles was geregeld. We kwamen deze ochtend vroeg ons bed uit, om de laatste keer te ontbijten in dit fijne hotelletje. Nadat we onze spullen hadden ingepakt werd er op de deur geklopt. De chauffeur was gearriveerd en het was tijd om weer te vertrekken, maar niet voordat er nog een kleine verrassing was. We werden naar een tafeltje gebracht waar een heerlijke chocoladetaart stond. Een aantal medewerkers van het hotel, onze reisleider en onze chauffeur begonnen te zingen, er werden kaarsjes aangestoken en Hanna kreeg een armband gemaakt van bloemen. Nadat we genoten hadden van een stukje taart, waarbij de eerste hap aan Hanna gevoerd werd, was het toch echt tijd om deze fijne plek te verlaten.

We stapten in bij onze chauffeur en reden richting Sawai Madhopur, het dorpje dat toegang biedt tot het Ranthambore Nationaal Park. Onderweg stopten we weer bij een wegrestaurant, waar we dit keer niet zulk lekker eten aten, maar ons buikje was tenminste weer gevuld! Na een uurtje of 5 rijden kwamen we aan in ons hotel. Toen we uitstapten kwam de gigantische hitte, het was vandaag 42 graden, ons al tegemoet. We werden naar een prachtig huisje gebracht. De inrichting was eenvoudig, maar prima. De tuin daarentegen was echt geweldig. We hadden een heerlijk plekje om buiten te kunnen zitten en zagen al binnen 5 minuten de mooiste vogels voorbij vliegen. We konden even twee uurtjes bijkomen, voordat we alweer op avontuur gingen! Met een jeep werden we opgehaald en vandaag hadden we het geluk dat we de enige waren, dus we hadden een privétour. Met een andere chauffeur en een gids werden we naar het Ranthambore fort gereden. We hadden een beetje geluk, want de afgelopen dagen was het fort dicht. De reden hierachter was bizar en ontzettend verdrietig. De weg naar het fort mag alleen met de auto bereden worden en je kunt daar niet uitstappen. Een lokaal gezin had dit toch gedaan en op een onbewaakt moment is een klein jongetje van 7 jaar bij zijn hoofd gegrepen door een tijger. Zijn hoofd werd losgetrokken van zijn romp en zijn ouders hebben moeten toekijken hoe hun kind werd vermoord, zonder iets te kunnen doen. Dit is natuurlijk ontzettend verdrietig, maar het is volgens onze gids de eerste keer dat er in het park zoiets heftigs is gebeurd. De overheid heeft direct ingegrepen en de komende tijd worden de bossages die dicht bij de weg staan gekapt.

We kwamen aan op een pleintje en verder moesten we omhoog wandelen. Dit was een hele klim en dat was best heftig met de extreem hoge temperaturen hier. Onderweg vertelde de gids van alles over het fort. Het fort heeft een oppervlakte van 7 kilometer en er zijn 7 poorten die toegang bieden tot het fort. Bij een van die poorten was een bijzondere deur. Vroeger werden bij aanvallen vaak paarden en soms zelfs olifanten gebruikt. De deur had allemaal scherpe punten, zodat de paarden en olifanten niet naar binnen konden. Daarnaast waren de poorten zo gebouwd, dat de aanvallers geen aanloop konden nemen, ze hadden dus niet genoeg kracht om de poorten open te breken. We zagen bij het fort al vele bijzondere dieren, waaronder een parkiet en een dansende pauw.
Op de top van de berg was een kleine tempel te vinden. Dit is een belangrijke plek voor de lokale bevolking. En mensen komen vanuit het hele land om hier te bidden. Samen met de gids gingen we de tempel in en deden we zelf ook een gebed. En er werd ook een spreuk over ons uitgesproken, we kregen een stip op ons hoofd en een bandje om onze arm. Helemaal kapot liepen we naar beneden, dat gaat natuurlijk altijd makkelijker. We stapten weer in bij onze chauffeur en ineens maakt de chauffeur een noodstop, zet de auto in zijn achteruit en roept ” Leopard”! En wat konden we hem goed zien. Hij schrok van ons en rende snel de bossen in, maar wat hebben we hier al van genoten! Het schijnt dat luipaarden hier maar eens per maand worden gespot! We zagen nog een fantastische zonsondergang en reden terug naar het resort. Daar kozen we voor het buffet en hoewel het echt heel pittig was, was het ook enorm lekker!

Nadat onze borden van tafel werden gehaald gingen ineens alle lampen uit. Wij dachten nog even dat het een stroomstoring was, maar ineens kwam de ober binnen met een prachtige chocoladetaart met kaarsjes. Wat werd er aan mij gedacht hier op deze verjaardag. We genoten nog een keer van taart en deelden uit aan de andere gasten. We besloten daarna wel snel naar bed te gaan.
De volgende ochtend ging de wekker al om 4.30. We moesten namelijk om 5.15 klaar staan bij de ingang van het resort. We gingen namelijk op safari! Door onze eigen chauffeur werden we naar de safari auto gebracht en met een aantal andere mensen gingen we op avontuur. We hadden een ingang aan de andere kant van het park en moesten dus eerst een stuk door het dorp heen rijden. We kwamen aan bij ingang 7 van het park en reden nog geen 10 minuten toen het al raak was. Vlak bij de weg in de bosjes lag een tijger. Wat is het een magisch gevoel om zo’n beest in het echt te zien. De tijger lag heerlijk te slapen. Waar de meeste mensen in dit park echt alleen maar komen om de tijger in het wild te spotten, vinden wij andere dieren ook magisch om te zien. Dus voor ons was het wel een beetje jammer dat we ruim 1,5 uur naar dezelfde tijger bleven kijken. Gelukkig waren we vlakbij een klein poeltje en dat trok verschillende dieren aan. Zo zagen we de meest kleurrijke en bijzondere vogels, een slang en antilopes. Het was zelfs nog even spannend. Toen de antilopes de tijger ook zagen begonnen ze elkaar te alarmeren. Het was een mooie show om te zien hoe ze voorzichtig achter de tijger langsliepen, op zoek naar veiliger gebied. Ineens stond de tijger ook op en liep in de richting van de schaduw. Daar besloot hij weer verder te chillen, maar het was bijzonder om dit beest te zien bewegen en we beseften ons ineens hoe groot en sterk een tijger eigenlijk is.

We reden een stukje door het park toen de chauffeur ineens zij dat we onszelf vast moesten houden. We scheurden naar de andere kant van het park en daar zagen we nog een tijger! Dit keer een vrouwtje die wat schuchter was en deze rende dan ook de bosjes in. Nadat we op de terugweg nog even kort bij de andere tijger keken, die nog steeds lekker lag te rusten, was het tijd om weer terug te gaan naar het park. In de middag is het te warm. De beesten rusten dan en het is dan bijna onmogelijk om dieren te zien. We reden terug naar ons resort en reden dwars door de stad, die langzaamaan wakker geworden was. In het hotel konden we nog heerlijk ontbijten. Daarna deden we het lekker rustig aan en genoten we van een heerlijke massage. Bijzonder was het wel toen we ineens alle twee afgedroogd werden. We maakten ons daarna snel klaar voor de volgende safari. Weer werden we door onze chauffeur naar een pickup locatie gebracht. Dit keer waren we met drie meiden die zelf uit India kwamen. Dat was ook nog eens heel gezellig. Helaas was bij deze safari ons geluk een beetje op. En we hadden ingang 9 toegewezen gekregen die überhaupt niet zo geschikt is om tijgers te zien. We zagen wel verschillende soorten antilopen, waaronder de blauwe antilope die ook echt een blauwige gloed heeft. Verder leek het hier redelijk uitgestorven en we kregen, tot verbazing van de locals, nog een flinke regenbui over ons heen! We besloten even te schuilen, maar dat is toch een soort van spannend als je jezelf realiseert wat daar allemaal rondloopt. Daarna brachten ze ons naar een prachtig uitzichtpunt.

In ons hotel begon het ineens te kriebelen. We zouden de volgende ochtend eigenlijk worden opgehaald om naar de volgende locatie te rijden, maar we vonden de safari’s zo vet! We besloten de hulplijnen in Nederland in te schakelen om een beslissing te nemen. En zij zeiden unaniem dat we het toch maar moesten doen. Dus liepen we naar de receptie om te vragen of er nog een ochtendsafari voor ons geregeld kon worden. Na heel wat bellen kon dat, maar dit keer wel in een grote safariauto voor 20 personen. We besloten het toch maar te doen en doken, nadat we weer genoten van het dinerbuffet, vroeg ons bedje in.

De volgende ochtend stond de wekker weer vroeg en werden we weer weggebracht. We waren als eerste en mochten dus een plekje voorin nemen. Dat bleek een goede set! We reden dit keer naar ingang 6 en dat bleek wat ons betreft een hele mooie te zijn! We genoten van de prachtige omgeving én zagen toffe dieren! Zo zagen we krokodillen, een mangoest, verschillende antilopen, aapjes en na een tijdje rijden zagen we ook ineens verse pootafdrukken. En toen begon de chauffeur ineens door te rijden en zagen we ineens een prachtige tijger! Hij was aan het drinken uit een klein poeltje en toen die genoeg had gehad liep hij een heel stuk met ons mee! We konden hem zo goed bekijken en genoten van ieder moment! Pas na een minuut of 20 liep hij de bosjes in. Wat hadden we geluk en wat waren we blij dat we deze safari nog hadden bijgeboekt! Een paar minuten later stopte de chauffeur voor een (plas)pauze. We moesten toch wel een kleine grens over om uit te stappen in een gebied waar we nét nog een tijger hadden gezien. Gelukkig ging dat natuurlijk helemaal goed. Uiteindelijk werden we weer afgezet bij ons resort. We konden nog even ontbijten en zouden toen vertrekken. Waarom dat toch niet helemaal ging zoals gepland, dat lees je weer in het volgende blog!


Geplaatst

in

,

door

Tags:

Reacties

One response to “Tijgers in het wild!”

  1. Mies avatar
    Mies

    Ik geniet van jullie verhalen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *