De busrit naar Playa del Carmen was de langste tot nu toe. We deden er z’n 6 uur over en zaten ongeveer naast het toilet wat al na een uurtje ondragelijk begon te stinken. Gelijk samen de afspraak gemaakt om voortaan een plekje voorin de bus te nemen. We kwamen aan in het centrum van Playa en besloten eerst even wat te drinken bij een leuk tentje. Dat was oprecht gezellig, totdat we volgens de serveerster te weinig fooi betaalden en ze letterlijk wegstormde van onze tafel.
We namen ook voor het eerst een taxi, want we hadden echt even geen zin meer om 40 minuten te gaan lopen. Die taxi bracht ons in een paar minuten bij het fijnste appartement wat wij tot nu toe hebben gehad. Een gigantische kamer, geweldige douche (die vind je hier niet zo snel) en een hele lieve host. In dit fijne appartement bleven wij drie dagen. Het snelle reizen had ons een beetje vermoeid en we deden dan ook een paar dagen niets anders dan chillen, werken, bellen met NL, ons herinneringenboekje bijhouden en het wassen van onze kleren. Bryanne kan stellen dat de mexicaanse grond even hard is als de grond van Nederland. In Mexico lopen de stoepen niet helemaal gelijk en zijn er opeens verschillende afstapjes en gaten die eigelijk niet te zien zijn. Dus Bryanne viel op handen en knieën voorover. We kookten een paar dagen zelf en dat was vooral voor ons budget heel fijn. Hanna oefende haar Spaans met de host die juist weer Engels van haar leerde. Een heerlijke tijd, maar na drie dagen hadden we ook weer zin in avontuur.
In de brandende zon liepen we in een uurtje naar het centrum waar we ons appartement voor de komende dagen hadden geboekt. Onderweg kwam er een berichtje op Facebook van een meisje dat haar bankpas was vergeten. We spraken met haar af en hielpen haar aan wat geld voor de komende dagen. Daarna liepen we door naar ons appartement. Wat we niet wisten bij het boeken was dat voor ons appartement het carnavalfestival terrein was. Een leuke (en als we wilden slapen vervelende) ontdekking. De eerste avond stond de straat vol met allemaal streetfood tentjes en aten we heerlijke taco’s en ander lekker eten. In de avond stonden we tussen de Mexicanen te feesten op het gezellig terrein.
De volgende dag ontdekten we 5th avenue en de toeristische straatjes eromheen. Wat een drukte daar! Ook zwommen we op ons dakterras en genoten we van het uitzicht. Via Facebook kwamen we in contact met Roos die al een aantal jaar hier woont en kregen we te horen dat er ook een caranvalsoptocht was. Super leuk om te zien, maar niet het Zuid-Amerikaanse waar we stiekem op hadden gehoopt. In de avond was er weer een groot feest. Juanes (je weet wel, van La Camisa Negra) trad op en de Mexicanen gingen echt HELEMAAL los.
Op zondag stond er iets heel tofs op de planning. Met de Nederlandse meid die we via FB hadden ontmoet gingen we op tour. We hadden eigenlijk een fietstour geboekt, maar bij het fietsenbedrijf was iets fout gegaan. Ze heeft dit echt heel goed opgelost en in plaats van een paar uurtjes waren we bijna de hele dag op tour. We bezochten wandelend de locale markt waar we voor bijna niets de leukste souveniertjes vonden. Ook vertelde ze veel over het leven hier en konden we alles vragen. We hadden het echt over alles. Het onderwijs, de covidperiode, het kartel en leven in Mexico. Daarna namen we voor even afscheid en hebben bry en ik heerlijk ontbeten. Rond 3en stonden we weer klaar en gingen we dit keer met nog een ander meisje erbij mee op foodtour. Roos liet ons de lekkerste gerechten proeven. Van taco’s met varkensvlees die minimaal 12 uur onder de grond heeft gegaard tot de lekkerste ijsjes en van een maishapje tot een marquesitas (soort harde pannenkoek met Nutella en kaas). We hebben echt heel erg genoten en leerde een totaal andere kant van Playa kennen. Stiekem is dit misschien wel de leukste plek waar wij tot nu toe zijn geweest. In de avond aten we een overheerlijk broodje met vlees waarvan we stiekem geen idee hebben wat het precies was.
Op maandag was het een wat minder leuke dag. Hanna liep al een tijdje met kiespijn rond en de pijn werd alleen maar erger. Vlak voor vertrek was ze nog bij een tandarts geweest in NL, maar die had het allemaal goed verpest. Hij heeft een vulling gezet, terwijl er een wortelkanaalbehandeling had moeten plaatsvinden en de vulling was ook nog eens veel te groot. De tandarts hier zag geen andere optie meer dan nu alsnog de wortelkanaalbehandeling te doen. En nee, hier hoef je daar geen weken op te wachten. Het kon gewoon meteen gebeuren. De rest van de dag struinden we over het strand, door 5th avenue, aten we heerlijke taco’s en zwommen we nog even op het dakterras. Die avond waren we voor de 5de keer onze tassen aan het inpakken om te vertrekken naar alweer onze laatste stop in Mexico.
Geef een reactie