De afgelopen week bezochten we verschillende plekken langs Lake Atitlin. De route er naar toe was weer lang! 4.00 in de nacht werden we opgepikt bij ons hotel in Santa Ana en rond 11 uur kwamen we aan in Antigua. De volgende bus ging pas om 16.00, maar onze tijd in Antigua hebben we goed besteed. We hebben eerst uitgebreid burgers gegeten bij Wendy’s (ja, heel slecht) en daarna hebben we een heerlijke massage gehad. Om 16.00 werden we weer opgepikt en reden we in een uur of 3 naar Panajachel (of Pana voor de lokals). Helaas voelden we ons beiden echt niet lekker en we brachten de avond afwisselend op het toilet en op bed door… De volgende dag besloten we dan ook te genieten van het zwembad en de heerlijke tuin en even rustig aan te doen.
De volgende dag gingen we weer op pad om iets heel leuks te doen. Met de boot vaarden we in een uurtje naar San Pedro. Dit plekje was helemaal niets voor ons en we waren dan ook blij dat we erachter kwamen dat we daar helemaal niet moesten zijn… We aten wat in een comendor (een klein, goedkoop en lokaal tentje) en kwamen er net te laat achter dat de kip in onze burrito nog rauw was. Bry regelde even dat we die niet hoefden te betalen en toen stapten we in een tuktuk naar het authentieke dorpje San Juan la laguna. Daar sliepen we namelijk bij een hostfamilie. Deze Maya’s verhuurde namelijk kamers bij hen thuis. Het was een ontzettend lieve familie met een oma, opa, dochter en kleindochter, een stoute hond Toby en een hele rustige hond, 2 kippen, 2 lieve katten en een kitte. Bij binnenkomst werd Hanna alles uitgelegd en werd bry gelijk geclaimed door de veel te schattige kleindochter. Er werd getekend, hutten gebouwd en veel gelachen. De oma kookte heerlijke maaltijden en voor nog geen 2.50 per persoon mochten we mee-eten! De eerste avond aten we een soort omelet met aardappel, groente, rijst en natuurlijk tortillas.
De volgende dag hadden we een heerlijk rustige ochtend en voelden we ons beiden ook weer beter. In de middag gingen we met de opa op stap. Hij bracht ons naar allerlei oude Maya ambachten waar ons in het Spaans vanalles werd uitgelegd. We begonnen met een bee-farm. Daar leerde we van alles over de verschillende soorten bijen en de honing die ze maken, maar ook over waarvoor ze dit gebruikten. Zo helpt de ene honingsoort tegen ontstekingen in je maag en darmen en de ander weer tegen keelontsteking. Super leerzaam! En we mochten alles ook nog eens proeven. Daarna liepen we naar een chocolaterie. We mochten cacaobonen proeven en daarna werd met behulp van stenen dit verbrijzeld, bijzonder wat een beetje melkpoeder voor verschil kan maken in de smaak. We kochten natuurlijk wat chocola en liepen daarna door naar een weverij. Ook daar leerden we weer veel, bijvoorbeeld welke groente, fruit of planten er worden gebruikt om kleuren te geven aan het katoen. En de laatste stop was een medicinale tuinderij waar we leerden over de medicinale krachten van allerlei planten soorten. De opa liet ons achter in het dorpje, want we wilden nog wat drinken. Er was echter al de hele dag geen stroom in het dorp, dus dat was nog een soort van lastig.
Toen we terug kwamen bij onze verblijfplaats was ons kleine vriendinnetje net uit school. We mochten zelf weer even kind zijn en speelde de hele avond samen. Die avond kwamen er ook twee Amerikaanse schoolkinderen aan die met school op stap waren. De jongste had enorme heimwee en we hoorden haar huilen door de muren heen. Hanna zou Hanna niet zijn als ze deze meid niet even zou helpen om zich weer wat beter te voelen. Toen de stroom het weer deed begon de oma met koken, maar na 10 minuten viel de stroom alweer uit. Het koken, spelen en eten gebeurde dus met zaklampen en kaarsen, wat juist heel leuk en gezellig was.
We besloten die avond vroeg naar bed te gaan, maar hadden er niet aangedacht de lamp uit te doen. Toen de stroom om 2.00 weer begon te werken schrokken wij natuurlijk wakker… De volgende dag hebben we weer lekker rustig aan gedaan. Deze keer aten we s’middags ergens anders. Vlakbij ons hostfamilie zat namelijk een sociale werkplaats voor mensen met een beperking en 1 van de onderdelen was een klein cafeetje. Na thuiskomst kregen we les over de Mayataal (of tenminste over 1 van de 23 talen) en leerden we dat Hanna in Maya Nanna is en dat Bry haar naam niet bestaat in de Mayataal. We speelden in de avond weer met ons kleine vriendinnetje en genoten van alle dieren die er waren om mee te knuffelen.
De volgende ochtend was het alweer onze laatste dag. Nadat we, net als elke ochtend, brood hadden gehaald bij de winkel verderop pakten we onze tassen in. We besloten ook nog een bedankje te kopen. Bloemen voor de oma en een kleurboek en haarspelden voor Reina. Die moesten gelijk gebruikt worden en dus moest en zou Bry het haar mooi maken. De opa legde uit hoe we bij de boot moesten komen en de oma leerde ons nog even tortillas maken. En dat mag er dan lekker makkelijk uitzien, dat is het zeker niet. Tijdens de lunch bedankten we iedereen voor hun vriendelijkheid, gezelligheid en gastvrijheid en met een dikke knuffel van Reina (de kleindochter) namen we afscheid van deze lieve familie. Deze herrinering zal ons nog heel lang bijblijven en we hebben oprecht genoten van hun gastvrijheid. De oma liep nog een stukje mee richting de boot en toen was het echt tijd om afscheid te nemen en op weg te gaan naar onze laatste stop van dit grote Midden-Amerika avontuur.
Geef een reactie