Na een korte vlucht kwamen we aan in Phnom Pemh. We hadden van te voren online al een visum aangevraagd en daar waren we erg blij mee. De rij voor de visa on arrival was enorm lang, maar de rij voor mensen die een e-visa hadden super klein. Binnen een paar minuten stonden we buiten de airport. Een tuktuk bracht ons naar ons hotel en liet ons ondertussen nog even een simkaart kopen en pinnen. De aankomst in het hostel was wat minder. Het zag er prima uit, maar z’n party hostel is niet perse ons ding. Op de kamer kwamen we even bij van het reizen en we deden wat boodschappen. In de avond aten we bij een heerlijk Indiaans restaurant. Gelukkig voor Hanna konden we daar toch weer even curry eten.
Na het eten liepen we langs een massagetent en we besloten even naar binnen te gaan. Deze massage was echt een hele belevenis. We werden geslagen, er werd super hard gedrukt en in posities geduwd waarvan we zelf niet wisten dat we het konden. Na deze massage waren we letterlijk bont en blauw.
De volgende dag stond er iets bijzonder indrukwekkend op de planning. We liepen vanaf ons hotel namelijk naar de S-21 gevangenis. In Cambodja heeft een verschrikkelijke binnenlandse oorlog gewoed die 3 jaar, 8 maanden en 29 dagen duurde. In deze tijd wilden de Khmer het Kmerrijk manifesteren. Dit ging met heel veel geweld. De grote steden werden plat gegooid en mensen werden naar het platteland gedreven. Daar moesten ze keihard werken. Opgeleide mensen, mensen die zich uitspraken en mensen die een bril droegen werden door hen als slim aangezien en uitgemoord. Veel van deze mensen werden naar de S-21 gevangenis gebracht. In totaal tussen de 12000 en 20000 mensen. Mannen, vrouwen en zelfs kinderen. Ze werden hier gemarteld en gekleineerd en steevast vermoord nadat ze een “bekentenis” hadden afgegeven.
De S-21 gevangenis was voor deze tijd een school. Er werd gelachen en gespeeld. Die speelreken werden in de tijd van de Khmer gebruikt voor andere dingen. De paal waaraan een schommel kom hangen werd nu gebruikt als galg. De gevangenis was enorm indrukwekkend. We deden een Nederlands gesproken audiotour door de gevangenis. We hebben uren rondgewandeld, geluisterd en ons verbaasd over de gruwelijkheden die mensen elkaar elke keer weer aan kunnen doen. Vandaag de dag leven de mensen nog steeds met dit trauma.
We waren hier zo stil en overweldigd door dat we besloten dat we even wat “ontspannend” moesten doen. We aten in een lokaal tentje en liepen daarna door naar de Russische markt. Daar was niet heel veel Russisch aan, maar wel bijzonder om te zien. Alle oude meuk die daar werd verkocht. Daarna besloten we terug naar het hotel te gaan en weer even wat te chillen. In de avond aten we bij een lokaal tentje waar we met handen en voeten moesten bestellen. Het eten was bijzonder zullen we maar zeggen. En daarna vroeg ons bed in, want de volgende dag verlieten we de hoofstad van Cambodja alweer.
In het hostel hadden we bustickets geregeld om naar de volgende bestemming te reizen. We zouden om 9.00 worden opgehaald, zodat we 9.30 met de bus mee konden. Ergens in de communicatie tussen het personeel was iets fout gegaan. Ze spreken ook nauwelijks Engels dus wij zaten keurig op tijd klaar, maar er kwam maar geen tuktuk. Zelfs met Translate probeerden we te vragen hoe het nou zat, maar nog steeds geen oplossing… Uiteindelijk werden we een half uur te laat opgehaald. Het was ook veel verder rijden. Toen we aankwamen stond de bus, vol met mensen, nog op ons te wachten. Best ongemakkelijk. We stapten snel in en daar gingen we.
Na een verder prima busreis kwamen we aan in Siem Reap. Dit was wel even andere koek. Een enorm toeristische plek, met veel marktjes, verschillende eettentjes en drukte. Ons hotel zat net buiten het centrum. Dat vonden wij heerlijk. Het was ook echt een prima hotel en de eigenaar was een Franse man. Die woont daar met zijn vrouw en leven van hun pensioen. Hij geeft Engelse les en van het geld dat wordt verdient met het hotel bouwen ze een school in een dorpje een kilometer of 60 verder op.
In de avond lieten we ons afzetten bij de nightmarket. Daar liepen we door alle marktjes waar iedereen hetzelfde lijkt te verkopen en aten we heerlijke kippenpoten in 1 van de straattentjes. Ook vandaag probeerde we vroeg naar bed te gaan. De wekker voor de volgende dag stond al op 3.30… Waarom dat was en wat we zijn gaan doen, dat lees je weer in het volgende blog!
Geef een reactie