Na een heerlijk ochtendje stapten we weer in de bus en al na 2,5 uur kwamen we aan in het levendige Merida. Oké, we moeten eerlijk bekennen dat de eerste indruk nou niet perse heel positief was. Vervallen huizen, rotzooi op straat en veel chaos. Maar hoe dichter we het centrum naderde, hoe charmanter, kleurrijker en levendiger deze stad werd.
Midden in het centrum hadden we een goedkoop hotelletje geboekt, waar we dan ook niet te veel van verwachte. Hier werden we juist weer heel positief verrast. Wat een heerlijke buitenplek hier, een zwembad, (over het algemeen) vriendelijk personeel en een prima kamer. We merkten dat het redelijk snelle reizen van de afgelopen week ons had vermoeid en besloten de eerste dag in Merida lekker rustig aan te doen. In de avondaten we op het gezellige plein dat letterlijk 1 minuut lopen van ons hotel is. We wilden vroeg gaan slapen, maar dit hotel was natuurlijk niets voor niets zo lekker goedkoop. Het barretje naast ons hotel draaide de muziek zo hard dat wij drie nachten lang tot een uur of 3 in de nacht hebben liggen dansen in ons bed!
De volgende dag stonden er weer leuke dingen op de planning. In de ochtend begonnen wij aan de free walking tour. Iets dat wij graag op onze eerste dag doen. We leren op deze manier veel over de stad waar we zijn, krijgen tips voor leuke restaurants en kennen de omgeving vast een beetje. Deze keer hadden we een ontzettend vrolijke gids, die de tocht ondanks de regen echt fantastisch maakte. Hij vertelde ons van alles en deed dit met lekker veel humor. Zo leerden we dat ze avocado’s hier de ballen van een boom noemen. Hij vertelde ook het een en ander of het onderwijs in Mexico en dat was zeker voor Hanna wel interessant. Het is bijzonder om te merken dat er in Mexico goede regels zijn als het op het onderwijs systeem aankomt. Zo is onderwijs volgens de wet gratis, verplicht en wordt geloof en onderwijs gescheiden. In de praktijk werkt het echter niet zo. Ouders moeten vaak toch een bijdrage doen aan de school van hun kind en lang niet elke ouder kan dat hier betalen. Daarnaast is het verplichten van onderwijs een goed idee, maar doordat er geen consequenties zijn als kinderen niet naar school gaan is er toch een groot deel dat geen onderwijs volgt. Er lopen hier kinderen van amper 8 jaar de hele dag op straat dingen te verkopen. Soms zouden we echt willen dat we de wereld wat konden veranderen.
De rest van de middag deden wij iets anders dat bij reizen komt kijken, we planden namelijk wat we de komende paar dagen weer gaan doen. Zochten leuke hotelletjes, goedkope bustickets en fijne verblijf plekken. Het was ook een uitzonderlijk koude dag. Zelfs de Mexicanen waren verbaasd over de temperaturen. In de avond was er een bijzonder spektakel op het centrale plein. Maya’s speelden op straat een traditioneel spel. Eerst werden de geesten goed gezind, om daarna een leuk balspel te doen. De spelers moesten met hun lichaam de bal door een soort basket heen krijgen, maar mochten geen handen, voeten of hoofd gebruiken. Na de eerste ronde gebeurde er iets bizars. De bal werd in de brand gestoken en met de brandende bal werd gewoon verder gespeeld. Wij zaten in ieder geval met open mond te kijken!
Het weekend in Merida is überhaupt echt een spektakel. Op zaterdagavond wordt de hoofdweg afgesloten voor auto’s en dat blijft zo tot zondagmiddag. Er worden marktjes opgebouwd, er is overal streetfood te vinden en overal hoor je vrolijke muziek. Op zondag liepen we na een heerlijk ontbijt eerst naar het busstation. Daar boekte Hanna in haar beste Spaans twee bustickets voor naar Playa del Carmen. Weer een rip uit ons lijf, want Mexico is een stuk duurder dan wij hadden verwacht. De komende dagen even op een houtje bijten dus ;). We bezochten ook wat leuke marktjes en keken onze ogen uit toen op 1 van de afgesloten straten z’n 100 mensen tegelijk aan het dansen waren. Van jong tot oud, Mexicaan of toerist, iedereen deed mee! Echt geweldig. In de avond aten we heerlijk streetfood en genoten op het pleintje van de drukte.
Op onze laatste dag in Merida was het tijd voor een uitstapje naar Izamal. We reisden er heen met een colectivo. Het duurde even voordat hij vol was en daarna was het nog een klein uurtje naar “het gele stadje”, zoals Izamal ook wel wordt genoemd. We merkten direct dat we in de buurt waren, want steeds meer huizen waren in verschillende tinten geel geverfd. We stapten uit in het centrum. In het centrum is het verplicht voor de bewoners om hun huis in gele kleuren te verven. Niemand weet waarom dat eigenlijk is, al vertelde een lokale bewoner dat dit was vanwege de kleur van het mais. Dat was een belangrijk product voor de Maya’s waarvoor deze stad vroeger een belangrijke plek was. In Izamal aten we bij een heerlijk restaurant. Vrouwen in traditionele Maya kleding maakten de overheerlijkst gerechten. Daarna was het tijd om te dwalen door de vrolijke en schattige straatjes. Net iets buiten het centrum was ook een Maya tempel te vinden. In tegenstelling tot Chichen Itza, dat wij eerder al bezochten, mochten we deze wel beklimmen. Dat gaf een fantastisch uitzicht. Het was een prima klimmetje op het heetst van de dag, dus eenmaal beneden was het tijd voor een overheerlijk ijsje. We gingen ook met de colectivo terug naar Merida en natuurlijk hadden wij de eerste lange Mexicaan die we tegen zijn gekomen naast ons zitten… Lekker als die ook nog uitgebreid in zijn neus zit te peuteren..
Helaas is het alweer tijd om te vertrekken naar een veel toeritsicehere plek namelijk: Playa del Carmen
Geef een reactie