Na een vlucht van nog geen 45 minuten kwamen we aan op Cyprus. In Paphos op precies te zijn. We waren het land super snel in, want we waren als allereerste het vliegtuig uit. We hadden al lekker een hotel geregeld en hadden op de airport nog wat tijd over om het even rustig aan te doen. Hanna was nog steeds ziek, dus het vliegen was al niet helemaal prettig, dus rustig aan doen was wel even fijn! We zagen dat er een bus naar het centrum ging en besloten die te nemen. We konden alleen contant betalen, dus rennend over de airport moesten we nog even op zoek naar een ATM. Gelukkig vonden we die snel en konden we de bus nog net op tijd halen. De chauffeur had alleen geen wisselgeld, dus dat zou hij later aan ons geven. De busrit ging prima en Bry hield, zoals gewoonlijk, weer goed bij waar we waren en hoe wij reden. Zo kunnen we zelf kijken waar wij het beste kunnen uitstappen. Op een random halte besloten we eruit te gaan en was het nog maar een minuut of vijf lopen naar het hotel. De chauffeur gaf ons het wisselgeld en wij liepen bezakt met onze spullen naar het hotel.
Daar aangekomen ging alles even helemaal fout. Deze dag was al duur geweest, want we moesten die 110 euro betalen om nog in te kunnen checken, maar we hadden ook nog een hele domme andere fout gemaakt. Bij het inchecken van het hotel kon de eigenaresse onze namen met geen mogelijkheid vinden. Hanna mocht achter de balie meekijken, maar ook zij zag onze naam nergens staan. Het begon best vervelend te worden, want het duurde echt allemaal heel lang en wij waren stiekem best moe van het vroege opstaan. We hadden de vorige dag nog contact gehad met het hotel. Ze had aangegeven dat we gewoon vroeg mochten komen, want dan konden we alvast gaan chillen bij het zwembad.
Uiteindelijk vonden we via de berichten onze namen en daar bleek dat wij echt iets heel doms hadden gedaan… We hadden het hotel namelijk niet geboekt voor juli, maar voor augustus. Dat was echt heel erg balen. Ze had ook geen plek meer en dus konden we ook niet omboeken en het hotel was al betaald. We baalden echt verschrikkelijk. De vrouw vond het ontzettend vervelend voor ons, maar kon ook niet veel doen. Ze besloot een aantal vrienden af te bellen die ook hotels op het eiland hebben en hoopte ons zo te kunnen helpen. Nadat wij even wat berichten naar Nederland hadden gestuurd om onze frustratie kwijt te raken, besloten we zelf ook maar op Booking.com te gaan kijken in de hoop dat we wat anders konden vinden.
Na heel lang zoeken vonden we een veel te duur hotel, maar we hadden weinig andere keuzes. Gelukkig stond zij al wel op ons te wachten en nadat we nog eens 15 euro betaalden om de airco te mogen gebruiken konden we eindelijk onze kamer in. Die zag er prima uit. We hadden een klein badkamertje, een groot bed, kleine keuken en een tafeltje. Hanna besloot even op bed te gaan liggen terwijl Bry wat werkte, want Hanna was nog steeds niet fit. Na een paar uur ging het beter en besloten we wat te gaan eten. We hadden het geluk dat we in het restaurant onder het hotel korting konden krijgen als we onze hotelsleutel lieten zien!
In de avond wilden wij net lekker vroeg naar bed gaan toen de muziek begon. Wij sliepen precies boven het restaurant en daar was elke avond livemuziek. Echt een partyhotel met veel te veel dronken Engelsen en veel te lange en harde muziek. Als je op vakantie bent is dat nog best oké, maar als je ondertussen al 6 maanden reist is dat echt niet helemaal wat je op wilt zoeken. We hadden geen keuze en besloten het ongemak maar in ons voordeel te gebruiken. Ons budget was op deze dag aardig geslonken en we besloten dan ook maar wat te gaan werken. Ook pasten we onze eigen webshop weer helemaal aan en vulde we de collectie weer aan.
De volgende dag hadden we bedacht dat we weer een Quest wilden gaan doen. Dit is een soort escaperoom door de stad waarbij je raadsels oplost en op die manier allerlei informatie verzamelt over de stad. Helaas hadden we verkeerd gekeken, want die was er helemaal niet meer in deze stad. Dus uiteindelijk maakten we zelf een route door de stad en begon we aan onze eigen tour ;).
We liepen eerst uitgebreid over de boulevard. Het viel ons op dat hier vooral veel echte toeristen waren. Mensen liepen halfnaakt over de boulevard en waren letterlijk al dronken om 11.00 in de ochtend. Daarna liepen we naar een kasteel, maar die vonden we iets te duur om van binnen te bezoeken. We hadden ondertussen zulke prachtige kastelen gezien, dat we het een beetje zonde vonden. We kwamen nog een leuke handicraft markt tegen. Daar liepen we rustig even overheen en daarna haalden we water bij een van de vele kleine supermarktjes. Het was namelijk echt ontzettend warm. We bezochten wel het archeologische park van Paphos. Dat was bijzonder om te zien. Helaas was het niet zo goed bewaard gebleven als Jerash in. Jordanië, maar het was wel even een heerlijk rustige plek en er stond een hele mooie witte vuurtoren. We voerden hier ook al een hoop gesprekken over onze terugkeer naar Nederland, want dat komt langzaamaan wel heel dichtbij.
De rest van de dagen hebben we vooral heel veel gewerkt en ontspannen. We hebben de laatste ochtend heerlijk aan het hotel doorgebracht en aten prima eten bij het hotel. We regelden ook alvast een taxi om ons terug te brengen naar de airport.
Op onze derde dag in Paphos vertrokken we namelijk alweer naar onze laatste bestemming. Om 3.30 werden we opgehaald door de taxi. De muziek eindigde diezelfde nacht pas om 1 uur in de nacht, dus we waren kapot. De taxichauffeur was mooi op tijd en reed ons naar de airport. Dit keer hadden we alles wel heel snel geregeld en waren we zo door alle checks heen. Alleen werd Hanna weer eens gecontroleerd, maar nadat alles was gecheckt ging het lekker snel. We hadden ook hier weer geluk en zaten beiden weer voorin het vliegtuig en hadden dus lekker veel beenruimte. Hanna was ondertussen beter, maar had nu een oorontsteking. Het vliegen was daardoor niet heel prettig, maar ook dit stukje was maar een klein uurtje vliegen.
Aangekomen op Rhodos namen we een taxi naar ons hotel. Daar kwamen we aan op een voor ons hele bekende plek. Het voelde alsof we al thuis kwamen. Dat was echt geweldig genieten. De bar werd nu wel door andere mensen gedraaid en dat was wel echt even wennen. We haalden uiteindelijk de sleutel op in de supermarkt naast het hotel waar Dinos het al helemaal leuk vond om ons weer te zien. De hele week hebben we stiekem niet veel meer gedaan dan aan het zwembad hangen, boeken lezen, filmpjes kijken en Pita Gyros eten. En hoewel de bar door andere mensen werd gedraaid hadden we nog steeds veel en leuk contact met de eigenaren. Toen Kiki ons zag werd er uitgebreid geknuffeld en op één van de dagen kregen we heerlijk zelfgemaakte baklava. Savvas kwam speciaal even langs om bij te kletsen. We voelden ons dan ook weer erg verwelkomt en verwend. Het was een prima keuze om hier af te sluiten.
Op de dag van vertrek waren we ook precies 6 maanden op reis. We konden de hele dag nog chillen aan het zwembad en genieten van het heerlijke Griekse eten. Daarna was het tijd om onze spullen in te pakken. We lieten nog wat lekkers achter voor de schoonmaakster en bedankten Kiki en Dinos weer voor hun goede zorgen. Daarna zette Dinos onze spullen in zijn auto en bracht ons in een minuut of 40 naar de airport. We hebben zo genoten van deze plek. De vriendelijke mensen die net even dat stapje extra zetten zodat je volledig geniet en de heerlijke omgeving waar je helemaal tot rust komt.
Op de airport ging alles weer lekker snel en toen was het tijd om echt het vliegtuig in te stappen. We waren beiden best een beetje emotioneel. Dit was gewoon de laatste vlucht van onze 6 maanden durende reis.
Geef een reactie