Na aankomst in Jordanië reisden we met de taxi naar Aqaba. Aqaba is een kustplaats in het zuiden van Jordanië. We zochten meteen ons hotel op en kregen daar super veel informatie over de stad. Daarna besloten we wat te gaan eten. Het eten was weer heerlijk. Met dat eten in het Midden-Oosten is echt niets mis. Daarna was het plan om even te pinnen en terug te gaan naar het hotel om daarna de huurauto op te halen. Maar plannen zijn er om gewijzigd te worden. We liepen even langs de zee en daar vroeg een mannetje of we met de glazenbodem boot wilden. Babette zei meteen “nee”, maar hoe langer wij erover nadachten. Hoe beter het klonk om het wel te doen. We spraken de man weer aan en doken de boot in. We hadden geen zwemkleren mee, maar hier vinden ze dat toch niet heel prettig. Het is een arabisch land en bloot wordt hier niet heel erg gewardeerd. Ze zullen er niets van zeggen, maar wij passen ons graag aan het land aan. We besloten dan ook met kleren en al de boot in te gaan. We bezochten eerst een tank die onder water was gelaten in de hoop dat er koraal op zou gaan groeien. Dat was bijzonder mooi om te zien. We zagen koraal in allerlei kleuren en vormen. Daarna bezochten we nog een vliegtuig dat om dezelfde reden onder water was gelaten. Daar werd de boot voor anker gelegd en konden we het water in. We kregen snorkels van die man waarmee we op tour waren.
Hanna houdt helemaal niet van de zee en zou eigenlijk ook niet meegaan met snorkelen, maar dit schijnt één van de mooiste plekken te zijn om te snorkelen. Hanna besloot dus toch mee te gaan en met zijn drieën snorkelden we bijna een uur. Het was zo bijzonder mooi. Bryanne en de man van de tour hielpen Hanna met hoe zo’n snorkel eigenlijk werkt, want die had om de 2 minuten water in haar snorkel. Gelukkig ging het steeds beter en genoten we super hard met zijn alle van wat de rode zee ons te bieden had. We zagen dus prachtig koraal en verschillende vissen en dat in helderblauw water. Na een tijdje stapten we weer terug de boot in en gingen we terug naar het strand waar wij opgestapt waren.
Daar moesten we even tempo maken en rende we snel naar de autoverhuur. Gelukkig was het superduper warm en waren we dus zo weer droog. Bij de autoverhuur ging het super snel en toen was het tijd voor Bry om de eerste meters in Jordanië te rijden. Het was maar een minuut of 5 naar het hotel. Daarna was het alweer tijd voor wat avondeten. Onderweg stopten we bij een mall en kochten we drie lange mouwen shirtjes. Dat hadden we zeker nodig, omdat er iets speciaals op de planning stond. Daarna doken we snel ons bedje in, want al de volgende dag was het tijd om op pad te gaan.
Na een nachtje slapen gingen we de straat op om wat te ontbijten. Gelukkig zijn de prijzen hier een stuk leuker als in Israël. Daarna pakten we de auto in en reden we naar Wadi Rum. Hoe dichterbij wij kwamen, hoe meer woestijngebied het werd. Na een klein uurtje rijden kwamen we aan bij het visitor centre. Van te voren hebben wij een Jordanpass aangevraagd. Daardoor hoefden we geen visa kosten te betalen, hebben we alvast toegangstickets tot Petra en hebben we gratis toegang tot meer dan 40 bezienswaardigheden. Eén van de gratis te bezoeken dingen is de Wadi Rum woestijn. We hoefden dus alleen onze pas te laten zien en mochten daarna doorrijden naar het laatste dorp. Daar parkeerden we de auto en werden we opgehaald door een 4×4. Hanna en Bry zaten achterin de bak en Babette kon nog in de auto. In een halfuurtje reden we naar het kamp z’n 15 kilometer van de bewoonde wereld. Geen internet- of telefoonbereik, rust en heel veel ruimte. Daar werden we gelijk naar onze eigen Bedouin tent gebracht. Een simpele tent waarin de locals vroeger ook leefden. En wat werden we deze dag goed verwend. We kregen een uitgebreide lunch, heel veel Arabische thee met suiker (of eigenlijk suiker met thee), koekjes en koud water. We gebruikten de eerste dag om te wennen aan de hitte en heerlijk te ontspannen. Toen het iets kouder was liepen we een klein rondje om het kamp. In de avond deden we iets leuks. We maakten namelijk een kamelentocht. We hadden dit niet van te voren gepland, omdat we het wel belangrijk vonden dat er goed voor deze beestjes werd gezorgd. De kamelen lopen bij ons kamp de hele dag vrij rond, krijgen eten en drinken en worden vooral niet geslagen. Het op- en afstappen was best even spannend en tijdens het wandelen reden we hobbelend door. Eén van de kamelen was lekker dwars en gebruiken Hanna haar been om zichzelf te krabben en besloot ook even te bijten… Gelukkig niet hard! Toen de zon bijna onderging stapten we af en klommen we een kleine berg op. Daar zagen we een prachtige zonsondergang. Daarna klommen we weer op de kamelen en mochten we zelf rijden. Dat was een uitdaging, want die beesten luisterde voor geen meter. Gelukkig kwamen we allemaal weer aan op het kamp. Bij terugkomst was er heerlijk traditioneel eten voor ons gemaakt. En dat werd ons met trots laten zien. Ze hadden een gat gegraven in de grond en daarin was een oven gemaakt. Deze was afgesloten met een deksels en daaroverheen lag een deken, zodat wilde dieren niet op de geur afkwamen. Daaroverheen lag een laag zand. Dit werd weggeschept, het deksel er af gehaald en toen kwam het heerlijke eten er uit. We hebben nog nooit zulk lekker en zacht eten gegeten. Verder waren er nog veel salades, kip, brood en allerlei andere dingen.
Nadat we gegeten hadden werden alle lampen uitgedaan en stond alleen het kampvuur nog aan. We genoten van de prachtige sterrenhemel. We hebben nog nooit zoveel sterren bij elkaar gezien. Dat was zo bijzonder en magisch uitzicht. Daarna leerden ze ons nog een Arabische dans en kregen we wat kopjes thee. Uiteindelijk doken we niet te laat ons bedje in, want de volgende dag stond er weer wat op de planning.
Om half acht stond het ontbijt alweer klaar. Lekker en simpel ontbeten we wat en daarna maakten we ons klaar om op safari te gaan. Met de jeep en in totaal 8 mensen gingen we de woestijn ontdekken. Geregeld stapten we af en beklommen we rotsen, zandduinen of liepen we door kloven. We zagen de meest waanzinnige uitzichten en genoten van ieder moment. Rond een uur of drie stopten we in de schaduw. Daar werd een vuurtje gemaakt en het eten heerlijk vers voor ons klaargemaakt. We genoten van het heerlijke eten en mochten daarna een uurtje slapen en relaxen op de kleden in de schaduw. Dat was ook wel nodig, want daarna hobbelden we weer lekker door de woestijn. We maakten nog een korte hike en toen was iedereen langzaamaan wel kapot. Voor de zonsondergang stopten we bij een kleine rots die we opklommen en waarvandaan we een gigantisch mooi uitzicht hadden van de zonsondergang. Het was echt zo bizar mooi. Weer werd er een vuurtje gemaakt en kregen we lekkere thee. Daarna reden we terug naar het kamp en friste iedereen zich even op. Daar aten we hetzelfde eten als de vorige dag en kregen we taart, omdat één van de gasten jarig was. Daarna genoten we weer de hele avond van het magische uitzicht van de sterren en doken we uiteindelijk het bed weer in.
De volgende ochtend ontbeten we en werden we weer opgehaald door de jeep en afgezet bij het dorp. Daar haalden we de auto weer op en deden we onze lange broek aan. In de woestijn konden we in een korte broek lopen, maar in de rest van Jordanië waarderen ze het wel als je jezelf kleed in een lange broek en met bedekte schouders.
Daarna reisden we met de auto in een aantal uur naar Dana. Aan het eind moesten we een gigantische stijle berg naar beneden. Verschrikkelijk, maar gelukkig kan Bry dat gewoon! In Dana zouden we mooie hikes gaan maken, maar we waren uitgeteld. We genoten dus van het heerlijke lokale dorpje. Zagen schapenhoeders op ezels hun schapen verplaatsen en genoten boven op de berg van weer een magische zonsondergang. We aten een heerlijke juice bij één van de tentjes en aten heerlijk in het hotel wat avond eten. Dat was prima, maar nadat we zo verwend waren in de woestijn moesten we er wel even aan wennen. Er zat een hele groep Nederlandse archeologie studenten in hetzelfde hotel, dus we vonden het niet heel erg om de volgende dag deze stad weer te verlaten.
Geef een reactie