De busreiziger naar Bacalar duurde z’n 5 uur en we werden vlak naast de hoofdweg afgezet. Dat betekende dat we de weg over moesten steken en dat was weer een ervaring op zich. In 20 minuutjes liepen we naar ons appartement en dat was wel weer een dikke prima! We aten wat en wilden ook alvast wat geld gaan pinnen, maar ook daar maakte we weer wat mee. Voor de pinautomaat stonden 5 agenten met echt extreem grote wapens. Laten wij nou net niets van wapens weten, dus we hebben geen idee wat voor wapens en weten alleen dat ze heel groot waren. Een van de agenten vulde de geldmachine en zo snel als ze er stonden, zo snel waren ze na het vullen ook weer weg. In de avond aten wij lekker buiten de deur en genoten we van het heerlijke uitzicht vanuit ons appartement. We wilden net naar het meer lopen toen we werden gebeld vanuit Nederland. We kregen ontzettend verdrietig nieuws. We besloten weliswaar door te reizen, maar nog 10 keer meer te gaan genieten. Je weet immers nooit hoe kort het leven kan zijn! De rest van de avond hadden we even geen zin om dingen te doen en bleven we lekker in het appartement.
De volgende dag liepen we door het kleine, maar ontzettend leuke dorpje Bacalar. Wat een heerlijke plek is dit! We liepen een stijger op en zagen een meer dat zo blauw was, dat hadden we beiden nog nooit gezien. We snapten nu waarom dit het meer met 7 kleuren blauw heet. We aten deze keer in een hele gave tuin en verrassend genoeg was het echt lekker. Tot nu toe viel het Mexicaanse eten ons echt een beetje tegen, maar dit was oprecht lekker! We regelden ook alvast een taxi voor de volgende dag. We zouden naar Los Rapidos gaan, maar we kregen een hele toffe tip om naar een iets minder toeristische plek te gaan. Dat klonk voor ons een stuk beter en dus vertrokken we de dag erna naar Laguna Bonzana. We vertrokken lekker vroeg en deelden deze plek met een handjevol mensen. We zwommen in het magisch blauwe water, maar mochten geen zonnebrand op. Dit is namelijk 1 van de weinige plekken die stromatolieten heeft. Dit zijn lagen bacteriën die ervoor zorgen dat het water zo ontzettend blauw is, maar ze zijn ook heel fragiel. Er op staan, het aanraken en dus ook zonnebrand kan dit aantasten. De rest van de dag ontdekten we dat dit voor ons niet heel handig was. We waren alle twee oprecht een kreeft en de rest van de dag bestond dus uit aftersun smeren en afkoelen.
Op onze laatste dag in Mexico deden we het lekker rustig aan. We genoten van deze heerlijke plek. We aten nog even al het eten dat we hier lekker vonden. Van Chilaquiles con rojo salsa tot de lekkerste Mexicaanse ijsjes en natuurlijk de burritos die Hanna ophaalde toen Bry weer eens de tassen inpakte. We zouden vroeg gaan slapen, want de wekker moest om 5.30 om op tijd bij de bus te zijn, maar op tijd slapen is precies datgene waar wij slecht in zijn en dus stonden we na een nachtje van amper 5 uur net niet helemaal fris en fruitig klaar om met de bus naar Belize te gaan!
Geef een reactie