De voorjaarsvakantie staat voor de deur en bij ons kan dat maar 1 ding betekenen; Tijd voor een vlucht naar een warmere plek. En dit keer kozen we niet zomaar een nieuw land, maar voor ons ook een nieuw werelddeel. Acht dagen lang gaan we cultuur snuiven, natuur bewonderen en het lokale leven ontdekken in Gambia. En we gaan niet alleen, want de moeder van Hanna reist gezellig met ons mee.
Vrijdagavond na het werk pakken we snel onze handbagagekoffer en handtas in. Gelukkig was dat geen grote uitdaging, want voor deze 8 dagen mochten we net zoveel mee als op onze 6 maanden durende wereldreis. Om 3.30 in de ochtend stond Hanna haar opa voor de deur, want die was zo aardig om ons naar Schiphol te brengen. Het vliegtuig vertrekt keurig op tijd en iets meer dan 6 uur later landen we in een totaal anders en heerlijk warm land.
Al op de airport ging het anders dan alle andere landen waar wij ooit zijn geweest. Het vliegtuig reisde door naar Kaapverdië en maar een handjevol mensen stapten net als wij uit in Gambia. Overal stonden mensen die je de goede kant op stuurden. Eerst moest je natuurlijk de entreefee betalen. Dus we waren al 60 euro lichter voordat de reis überhaupt begon. Daarna was het tijd voor de paspoortcontrole, onze tassen werden gecontroleerd en voordat we het doorhadden stonden we alweer buiten. Daar hadden we dit keer een transfer naar ons hotel. In Gambia pikt iedereen zijn portie mee. En zo gaven we fooi aan de man die de koffer sjouwde en ook weer een fooi aan de man die onze koffers in het ruim legde. Al heel snel waren ook de andere toeristen klaar om te gaan en reden we naar ons hotel. Nog geen uur na aankomst stonden we daar al. In het hotel werden we ook echt vriendelijk ontvangen. Het enige nadeel was dat we in een groot hotel zitten, Hanna’s moeder aan de ene kant en wij zo’n 5 minuten wandelen aan de andere kant van het hotel. Dat is gelukkig maar voor een paar dagen!
De mensen hier zijn erg vriendelijk, we waren pas net in onze kamer toen een werknemer de palmboom opklom om voor ons een aantal kokosnoten open te hakken. Grappig genoeg vonden we de kokosnoten hier echt anders smaken dan in Aziatische landen. Wij lusten eigenlijk helemaal geen kokosnoot, maar ‘nee’ zeggen is ook zo respectloos, dus dronken we hem keurig op. De gambianen zijn, zeker in het toeristische gedeelte, wel een beetje opdringerig. Dat begrijpen we ook, want het gemiddelde maandloon is hier nog geen 40 euro per maand. We kunnen dan ook helemaal begrijpen dat ze hun best doen om wat extra’s binnen te slepen, maar even wennen was het wel. We liepen het stadje in en regelden een simkaart, want de WIFI in het hotel werkte niet. We wisselden wat geld om en kregen een enorme stapel geld. 1 euro is ongeveer 75 dalasi, dus als je 200 euro wisselt, dan is dan best een stapel.
Nadat we in het hotel wat aten, voelde Bryanne zich niet helemaal fit, dus die heeft even een paar uurtjes geslapen. Hanna en haar moeder kwamen er achter dat we echt vlakbij de zee zaten en we wandelden daar in het donker even gezellig heen. We genoten van het ruisen van het water, maar waren stiekem best moe. We doken dan ook vroeg allemaal ons bedje in.
De volgende ochtend was het vroeg tijd om op te staan. We werden direct verrast door prachtige dieren. Zo zagen we een gigantische gier chillen in de boom voor ons balkon en onderweg naar het ontbijt zagen we nog net een aantal aapjes spelen op het dak. In de middag wordt het hier erg warm, maar in de avonden en vroege ochtend is het heerlijk. We besloten dan ook direct even naar het kleurrijke handicraft marktje te lopen. We waren eigenlijk precies op tijd, want het marktje ging net open. We zagen de locals hun kraampje uitstallen. Overal lagen kleurrijke armbanden, jurken en prachtige houtwerken. Iedereen wilde je zijn of haar winkel laten zien en hetzelfde magneetje dat we bij iedereen zagen werd steeds geschilderd door hun broer. Daar moesten wij dan weer erg om lachen. Toch liggen er echt hele leuke, vrolijke en mooie dingen op de markt en dit is dan ook het perfecte plekje om een aantal souvenirs te kopen. Gelukkig konden we ons inhouden en hebben we maar een aantal dingetjes gekocht. Nadat we de hele markt hadden bekeken, zijn we nog even verder gaan wandelen en tegen het einde van de ochtend wandelden we terug naar het hotel. We besloten dat we nog even wilden gaan zwemmen. Dat was ook nodig, want nadat we even hadden gewandeld waren we al helemaal bezweet. We hadden drie ligbedden naast elkaar en op het moment dat Hanna wil opstaan om te gaan zwemmen, staat er ineens een aap naast haar. Hij schrok gelukkig net zo erg als Hanna, maar vanaf dat moment stalen een groep van zo’n 30 apen de show. Er waren twee soorten, schattige kleintjes die niet zo eng waren en wat grotere rode die een stuk agressiever waren. We zagen de apen stoeien, spullen proberen te stelen en in bomen klimmen. Het was heel leuk om te zien. Daarna was het tijd om te lunchen en ons snel klaar te maken. Birgit was net jarig geweest en het was tijd voor haar verrassing. Dat ging allemaal een beetje vaag. De mevrouw van de workshop had het al die tijd over een pick-up, maar de workshop was gewoon bij het hotel. We zaten op een heerlijke plek in de schaduw waar we mandjes maakten van oud, gedroogd gras. Ze had gelukkig wel al een deel voor ons gemaakt, want anders kregen we het nooit af. We hebben drie uur hard gewerkt, terwijl de apen nog steeds regelmatig de show stalen. Daarna besloot de vrouw die de workshop gaf de mandjes voor ons af te gaan maken en deze later in de week te komen brengen. Het was een leuke middag en Birgit vond het gelukkig een leuke verrassing.
Daarna zijn we lekker gaan eten. Van de buren van Birgit kregen we een tip van een Afrikaans restaurant, daar aten we prima eten. Er kwamen nog een aantal straatmuzikanten langs en nadat we nog wat boodschappen deden was het alweer tijd om naar onze kamers te gaan. Wat een indrukken doen wij hier op!
De volgende ochtend stonden we weer bijtijds op om lekker naar het ontbijt te gaan. Dit keer was daar een hele groep apen die dat ontbijt ook maar al te graag lusten. Met onze bordjes liepen we naar het zitgedeelte om een plekje te zoeken. Maar meneer Aap dacht daar anders over… Hij rent op Hanna af en pikt zo haar banaan van haar bordje.. We zijn toen toch maar binnen gaan zitten, zodat we even rustig ons ontbijt konden opeten.
Na het ontbijt hadden we behoefte aan even rust. We wilden even bijkomen van alle indrukken tot nu toe en een dagje langs het zwembad genieten van een podcast of een goed boek. Op het moment dat we gingen liggen, kwam de mevrouw van de massagesalon langs om te vragen of mensen een massage wilden. Natuurlijk wilden wij dat ook, dus om 15.00 liepen we rustig naar de massagesalon. Daar werden we vooral helemaal ingesmeerd met een soort dikke slaolie. Na een prima massage glibberden we zo de salon uit. Nadat we nog even een paar uurtjes zwommen kleden we ons om, om in het stadje nog even uit eten te gaan. In de avond pakten we onze spullen in, want de volgende dag vertrokken we naar een nieuwe plek die meer in het binnenland van Gambia ligt. Daarover lees je in het volgende blog meer
