Nadat we Birgit naar de airport hadden gebracht, pakten we de tuktuk weer in. Dat ging nu wel een stuk makkelijker met maar twee tassen en twee personen. Daarna reden we een flink stuk richting Dambulla. Deze stad beviel ons helemaal niet en we hebben daar dan ook alleen maar geslapen en zijn de volgende dag snel doorgereden naar de omgeving van Sigiriya. Dit was een hele bijzondere rit. Op een gegeven moment kwamen we namelijk een bordje tegen met “please drive slow, animals crossing”. We zagen ook overal olifantenpoep, maar Hanna had online gelezen dat de kans om overdag een olifant op deze plek te zien niet heel groot was. Je raadt het al… Ineens stond daar, vlak naast de weg, een gigantische olifant! Wat was dit kicken, maar stiekem ook best spannend. In alle commotie was de foto niet gelukt en besloten we om te draaien. In ons tuktukje reden we weer langs het magische beest en maakten dit keer wel mooie foto’s. Toen we weer om wilden draaien kwamen de mensen die achter ons reden naast ons rijden. “Please drive, the elephant is dangerous and following us”. Het lastige is dat Sri Lankezen niet altijd goed Engels spreken. Dus wat ze precies bedoelden en of de olifant ons echt aan het volgen was, dat weten we niet. Omdraaien durfden we echter ook niet meer… Uiteindelijk draaiden we om en kwam er een jeep voor ons rijden. Voor het eerst reden we veeel te hard in Sri Lanka, want we wilden achter de jeep blijven. De jeep maakte een noodstop, want er stond ineens een olifant op de weg. De olifant liep naar rechts de bossen in en de jeep gaf ons de ruimte om naast hem, aan de linkerkant, mee te rijden langs de olifant. Nadat we even tankten kwamen we aan in een prachtig verblijf. We hadden een heerlijke kamer. Een dekbed, dat vond vooral Hanna fijn, en een heerlijk zwembad. We hebben hier dan ook volop ontspannen en even lekker niets anders gedaan. De tweede dag hebben we een stukje gereden, boodschapjes gedaan en verder helemaal niets.
De volgende dag vertrokken we naar Anuradhapura. Deze oude hoofstad van Sri Lanka zit boordevol geschiedenis. Met onze gezellige gids Siri (toepasselijke naam wel ;)) gingen we een dag op stap. Hij vertelde ons alles over het ontstaan van het boeddhisme in Sri Lanka, hij liet ons de mooiste tempels zien en vertelden over de vele monniken die we daar tegenkwamen. We zagen ook heel veel aapjes en dronken onderweg wat om even bij te komen van de hitte. Daarna reden we naar een stoepa. Deze stoepa is nog in aanbouw. De bouw is in 2009, direct na het eindigen van de oorlog, begonnen en nog steeds wordt er hard gewerkt. De bouwmannen vertelden hoe ze de mooie ingegraveerde steentekeningen maakten en we zagen allerlei mannen die super slecht gezekerd, op grote hoogte de stoepa aan het verven waren. Ook liet hij ons de royal garden zien. Daar spotte we ook een krokodil! En als laatste bezochten we de allereerste tempel van Anuradhapura. Het was een enorm interessante dag en aan het einde trakteerden we onze gids nog op een lekkere lunch. Hij koos een super tentje uit waar we voor nog geen 8 euro met z’n drieën uitgebreid aten en dronken. De dag daarna hadden we een korte reisdag naar Wilpattu. Daar zit een groot nationaal park waar je kans hebt om luipaarden en/of lippenberen te zien! De eerste dag kwamen we rustig aan. We zouden de tweede dag op privé safari gaan, maar we ontmoette twee leuke Nederlandse dames die graag mee gingen en zo konden we de prijs mooi bijschaven. De volgende ochtend om 5.45 stonden er voor ons koelboxen met eten, drinken en enorm veel tussendoortjes klaar en stapten we in de jeep.
We reden richting het nationaal park, kochten onze entreetickets en begonnen aan de safari. Al heel snel werden we verrast. We zagen namelijk een lippenbeer lopen. We konden een hele tijd rustig kijken voordat alle andere jeeps kwamen. Wat een mazzel zeg! Vlak daarna zagen we herten, waterbuffels, zwijnen en zelfs een krokodil die precies voor ons op de weg lag. Daarna was het tijd om te gaan ontbijten, maar de rustplek was ook door de aapjes gevonden. Eten kon daar dan ook niet. De aapjes kropen in onze auto op zoek naar eten en hadden andere gasten aangevallen. Na een korte plaspauze zocht de chauffeur een prachtig meer op waar we in de auto konden eten.
Daarna was het weer feest. De chauffeur stopte en liet ons weer een krokodil zien. Bry keek wat beter naar de overkant van het meer en zag ook daar weer een lippenbeer. Deze beren zijn enorm moeilijk te spotten en wij hadden er nu al twee gezien! Een tijdje later spotten we nog meer krokodillen en vlak daarna een olifant! We voelden ons zo enorm verwend. Na een lunch pauze, waar we nog een enorm kleine babyaap spotte, was het tijd om verder te rijden. Dit stuk was het “minst” leuk, het was warm en we zagen daardoor weinig anders dan heel veel herten. Maar ook hier werden we weer verwend, want terwijl we met z’n alle zochten naar een luipaard, kwam daar ineens weer een olifant aan lopen. Deze maakte er een hele show van. Hij speelde met het water, jaagde vogels weg en liet ons volop genieten. Daarna was het tijd om naar de uitgang te rijden. We geloofden niet dat we zoveel mazzel zouden hebben dat we ook nog een luipaard zouden zien. We hadden al zoveel prachtige dieren en vogels gezien. Maar ineens stond er een auto stil en die knipperde naar ons. Er lag iets voor de auto en hoe dichterbij we kwamen, hoe zekerder we het wisten. Daar lag een luipaard! Wat een machtig beest en een bijzonder moment. En hij schrok een beetje van onze auto dus rende de bossen in. Jammer voor alle jeeps die achter ons aan kwamen gescheurd, ze hadden ‘m net gemist. Vlak voor de uitgang zagen we ook nog een keer een lippenbeer en, volgens de chauffeur heel belangrijk, een konijn.
Wat was dit een magische dag en die sloten we af met heerlijke kottu bij ons hotel. We gingen vroeg naar bed, want deze bijzondere dag had ons wel gesloopt.
Op onze laatste hele rijdag zijn we naar Chillaw gereden. Onderweg kwamen we bij een leuk restaurant. We kregen een eigen hutje en werden als koninginnen behandeld. Er werden (niet zo) stiekem foto’s van ons gemaakt en de ober vertelde vol trots, met behulp van translate, dat hij een beetje Engels sprak. Even later kwam de aap uit de mouw, we waren de allereerste toeristen die hier kwamen. Het eten was extreem pittig, maar wel heel lekker. Daarna moesten we nog op zoek naar een hotel. Het eerste hotel was verschrikkelijk en met een vriendelijk, we gaan even overleggen en komen straks terug, maakten we ons daar uit de voeten. In de homestay daarna vonden we een prima kamer en genoten we van een rustig avondje.
De dag daarna was het onze allerlaatste reisdag met Hulk. We reden met een omweg naar Negombo. Onderweg lieten we onze olie nog even bijvullen. Dat ging erg bijzonder met behulp van een flesje cola… Ook vloekten we de hele boel bij elkaar in de drukte en chaos op de wegen in Negombo en we kwamen uiteindelijk zonder ongelukken aan bij TukTukRental. Daar werd Hulk helemaal nagekeken, maar er was niets bijzonders te vinden dus ook dat was erg fijn! Daarna reden we met een tuktuk met chauffeur naar ons hotel. Daar werden we weer vriendelijk ontvangen. Het was het hotel waar we eerder met Birgit sliepen. Twee dagen lang deden we niets anders dan zwemmen, chillen, aan ons herrineringenboekje werken en eten. Heel veel eten, want vooral Hanna gaat het eten hier ontzettend missen.
Nu zitten we te wachten op onze lift naar de airport en gaan we, na 3.5 weken in Sri Lanka, op naar het volgende avontuur! Wat was Sri Lanka een bijzonder land en wat hebben we genoten. Van de olifanten, ons verblijf in Kingdom lodge en alle vriendelijke mensen die we hebben ontmoet
Geef een reactie