Onze laatste dag in Londen begonnen we lekker rustig. We haalden uiteindelijk weer een heerlijk Engels ontbijtje bij het tentje waar we ondertussen al een paar keer hadden gegeten. Daarna namen we de bus richting het centrum. We wilden nog wat souvenirs kopen en namen daar heerlijk de tijd voor. We wilden ook nog lekker ronddwalen, maar waren vergeten dat de volgende dag de marathon in Londen zou worden gelopen. Het was een chaos en verschrikkelijk druk. We besloten een lekker rustig plekje te zoeken en daar te wachten tot we naar het station zouden gaan. Met de metro gingen we uiteindelijk richting Londen Heathrow en daar wachten we nog kort op Hanna haar moeder die aankwam. Het was een fijn weerzien na een kleine drie maanden! Met z’n drieën reden we naar de andere terminal. Daar moesten we nog even een tijdje wachten tot we mochten boarden. De vlucht zelf was een prima vlucht. We hadden alle ruimte om chill te kunnen zitten en genoten van het lekkere (en nu al soms hele pittige) eten.
Na een prima vlucht kwamen we aan in Colombo, wat een chaos direct al. Overal waren mensen die ons in hun taxi wilde hebben, een simkaart wilde verkopen of iets anders van ons wilden… We besloten Birgit met de spullen buiten op een bankje te droppen en samen snel simkaarten en een taxi te regelen. Uiteindelijk lukte dat ook allemaal voor een redelijke prijs en konden we naar ons hotel. We werden vriendelijk ontvangen en liepen direct even lekker naar het strand. Na een momentje slapen, want we waren stiekem best kapot, gingen we op zoek naar eten. We kwamen uit bij een heerlijke strandtent met een enorm aardige eigenaar. We kregen ontzettend veel eten, genoten van het uitzicht en de heerlijke curry’s en van de vriendelijkheid van de eigenaar. Daarna liepen we in de regen weer terug naar ons hotel, waar we lekker op tijd naar bed gingen.
De volgende dag stonden we vroeg op, want we gingen onze eigen tuktuk ophalen bij TukTukRental. Helaas was Birgit haar rijbewijs nog niet aangekomen, dus dat was nog even spannend of die op tijd zou komen. Na een korte uitleg over de tuktuk gingen Birgit en Bry voor een twee uur durende rijles, terwijl Hanna achter bleef bij TukTukRental. Toevallig kwam ze daar iemand tegen die ze kende van de Vakantiebeurs, dus natuurlijk zat zij weer twee uur over van alles en nog wat te kletsen. Toen Birgit en Bry terugkwamen van de rijles kregen we nog een korte instructie over hoe we moesten omgaan met olifanten en aapjes op de weg en met corrupte agenten en ongevallen. Daarna was Birgit haar rijbewijs er en konden we gaan scheuren. We reden deze dag naar het drukke Kandy. Achteraf was dit niet de handigste plek om mee te beginnen, want het was een veel te drukke en chaotische weg. Bry reed heel netjes, maar het was natuurlijk nog wel even wennen. Zeker aan de achterlijke bus- en vrachtwagenchauffeurs die je gewoon van de weg af rijden. Toen we aankwamen in onze gezellige homestay, werden we weer ontzettend vriendelijk ontvangen. De beste man bracht ons naar een massagesalon. Dat was best een ervaring toen we helemaal naakt moesten gaan liggen. Aan het einde moesten we nog even douchen en kwam er iemand om ons in te zepen en daarna ons ook nog af te drogen. Na deze bijzondere ervaring bracht hij ons naar een lokaal tentje, waar we voor z’n 10 euro met z’n drieën een prima maaltijd aten.
De volgende dag was het feest, want Hanna was jarig! We hoefden maar een klein, maar wel heel chaotisch stukje te rijden richting het treinstation van Kandy. Daar ontmoette we de chauffeur die onze tuktuk naar de eindbestemming reed. Wij pakten namelijk de trein om naar Ella te reizen. Deze route zou 1 van de mooiste treinreizen ter wereld zijn en mooi dat was het zeker! We reden langs de mooiste valleien, rijstvelden en bergen. We genoten echt van elke minuut van de 7 uur durende reis. We zaten in de derde klasse tussen de lokale bevolking. De deuren in de trein bleven de hele tijd open en Hanna zat uren te chillen met haar beentjes naar buiten. We hadden veel contact met de leuke mensen, kregen bananen van een man waar we uren mee spraken en genoten echt van de leuke gesprekken met iedereen. Na 7 uur rijden waren we ineens in Ella, er werd van te voren niets aangekondigd. In halve paniek en chaos pakten we al onze spullen en sprongen de trein uit. We namelijk perongelijk het flesje mee van onze gezellige buurvrouw, dus die gooide we net op tijd weer door het open raam naar binnen. Op het station ontmoette we de chauffeur weer die onze tuktuk keurig had afgezet. We reisden met de tuktuk naar ons hotel, maar dat was een flinke uitdaging. We moesten op een gegeven moment een bergweggetje op dat super smal was, maar waar wel tegenliggers reden. Met knikkende knietjes hebben we het gelukkig gehaald.
Bij het hotel had Bry heel lief geregeld dat er bloemen en ballonnen zouden zijn. Ze moest alleen wel zelf nog even die ballonnen ophangen… Wel heel lief natuurlijk dat ze dit voor ons regelden. Na een uurtje chillen gingen we richting het centrum waar we heerlijk aten bij een lekker toeristisch tentje. Ook daar had Bry weer wat geregeld, dus aan het einde na de maaltijd gingen ineens alle lampen uit en de verjaardagsmuziek aan. Lekker gênant als alle mensen kijken hahahaha. Ze hadden een heerlijk chocoladecakeje gemaakt en daaronder met chocola Happy birthday Hanna geschreven. Super lief en lekker en top geregeld! We gingen weer terug naar het hotel. Het hotel lag op een hele magische plek boven de wolken. Soms werd het om ons heen helemaal wit doordat er een wolk langskwam, op andere momenten keken we uit over de negenbogenbrug en de bergen daaromheen. In het hotel besloten we een deel van onze gave reis om te gooien. We wilden niet alleen maar in de tuktuk zitten en ook genieten van alles dat we onderweg tegen zouden komen. We hebben de reisafstanden iets ingekort en besloten om de tijd met Birgit samen ons te richten op het zuiden van Sri Lanka.
De volgende dag hadden we een dagje in Ella. We besloten de dag rustig te beginnen met een ontbijtje vanuit het hotel en daarna lieten we ons door een tuktuk naar het centrum brengen. Daar liepen we naar een theewinkel die ook tours aanbood. Voor een paar euro per persoon mochten we mee op tour. We liepen naar de theeplantage en leerde daar alles over het theeproces. We mochten ook onze eigen thee plukken en verwerken tot echte thee. Op de plantage maakten we ook kennis met bloedzuigers… En bloeden dat die wondjes doen joh, alles zat onder! We leerden ook dat grote merken, waaronder Lipton, hun thee in Sri Lanka produceren. Nadat onze thee verwerkt was liepen we terug naar de theewinkel waar we een theeproeverij deden. We leerden dat we de thee eerst moesten slurpen, dan doorslikken en dan lucht naar binnen laten gaan door je tanden. Zo zou je de smaak het beste ophalen. We proefden verschillende soorten thee, waaronder onze eigen gebrouwen soort. Super leuk en lekker. Daarna aten we roti en curry bij een leuk tentje en lieten we ons naar een waterval brengen. Doordat het regende waren we hier helemaal alleen. Onze chauffeur maakte nog wat leuke foto’s en daarna was het tijd om richting ons hotel te gaan. Daar aten we in de avond nog wat lekkere broodjes en genoten we nog even van het magische uitzicht. We gingen vroeg richting bed, want de volgende dagen stond er iets heel vets op de planning. Daarover vertellen we in het volgende blog weer meer!
Geef een reactie