Nadat we het bijzondere Hiroshima en het eiland Miyajima hadden bezocht, was het alweer tijd om door te reizen. Ook dit keer weer met de shinkansen! We hadden geleerd van de vorige keer en dit keer een stuk meer tijd genomen om het juiste spoor te vinden. De stations in Japan zijn een soort escaperoom waarvan je soms echt geen idee hebt waar je nou eigenlijk heen moet. Gelukkig waren we ruim op tijd, vonden we het juiste spoor en stonden we keurig te wachten in de rij voor onze wagon.
We reden nog geen vijf minuten toen de trein al een noodstop maakte. Er werd van alles omgeroepen in het Japans, maar dat verstaan wij natuurlijk niet. In het Engels werd alleen benoemd dat er niets mis was met de trein en dat we ons geen zorgen hoefden te maken. De hele trein stond uit en dat betekende dat er ook geen airco meer aanstond. Langzaamaan werd het erg warm in de trein. We waren dan ook blij toen de airco na twintig minuten eindelijk weer aanging. Nog eens twintig minuten later gingen we eindelijk weer rijden en kregen we wat meer informatie. De trein had een aanrijding gehad met een persoon. Dat klonk voor ons toch als iemand die zichzelf wat aan had willen doen. En dat is helaas een veelvoorkomend probleem in Japan.
Hoewel het aantal zelfmoorden per jaar daalt, blijft het een probleem dat zich voornamelijk voordoet onder jonge mensen en vrouwen. De werkdruk die zo kenmerkend is voor de Japanse cultuur speelt hierin een grote rol. De werkdagen zijn vaak extreem lang en de angst om te falen is hoog. Al op jonge schoolleeftijd ervaren jongeren veel prestatiedruk en angst voor de toekomst. Daarnaast zijn veel mensen hier eenzaam en is er een taboe op het bespreken van psychische problemen.
Omdat treinsuïcide regelmatig voorkomt in Japan, proberen de spoorwegmaatschappijen maatregelen te nemen. Zo maken ze bijvoorbeeld gebruik van rustgevend blauw LED-licht op de perrons. Wat we ook lazen en wat ons nog het meest choqueerde, is dat nabestaanden in Japan soms voor de schade moeten betalen. Zo kunnen gederfde inkomsten en schoonmaakkosten via het erfrecht op de familie worden verhaald…
Nadat we eenmaal weer reden, kwamen we er langzaamaan achter dat we onze overstap nooit gingen halen. Het was ons ook niet helemaal duidelijk waarom we moesten overstappen, want deze trein reed ook gewoon door naar Kyoto. Dus besloten we een conducteur op te zoeken en gelukkig mochten we in deze trein blijven, maar moesten we wel gaan staan. Alleen had hij er even niet bij verteld dat je dan een hoge extra fee moest betalen, omdat dat stukje net niet bij de JR-treinen hoorde…
Eenmaal aangekomen in Kyoto namen we nog een metro en stapten we op drie minuten lopen van ons hotel uit. En wat voor hotel!! We keken onze ogen uit, want het hotel was prachtig en luxe. Iets wat we normaal helemaal niet gewend zijn tijdens onze reizen. We werden vriendelijk ontvangen en kregen een welkomstdrankje met een lekkere croissant. Daarna werd het inchecken geregeld en konden we naar onze kamer. Ook die was prachtig én lekker ruim!
We kregen trouwens ook weer een cadeautje vanwege onze huwelijksreis! Namelijk een toffe origami hart met daarbij een handig minitasje dat groter wordt als je er spullen in stopt. Nadat we even waren bijgekomen, besloten we op onderzoek uit te gaan in onze wijk en gewoon lekker te dwalen. We kwamen in een prachtige tuin uit waar we een mooie tempel zagen en allerlei pagodes. Het was heel rustgevend en dat midden in de grote stad! Niet veel later liepen we weer in een druk en wat toeristisch straatje, maar daar was niet veel open. En toen kwamen we erachter dat we vlak bij het Hard Rock Café zaten en daar moesten we natuurlijk even eten! We hebben heerlijk gesmuld en zijn daarna weer rustig naar het hotel gewandeld. Daar hadden we dit keer een onsen. Een onsen is een Japans warmwaterbad. Normaliter gevuld met water dat door vulkanische activiteit wordt verwarmd, maar in dit geval kwam het water gewoon uit de kraan. Dat maakte het echter niet minder lekker.
Wel moesten we, voordat we naar de onsen gingen, nog even onze tattoos afplakken met tape, want in Japan worden tattoos nog regelmatig geassocieerd met de maffia (yakuza) en dus mag je deze op veel plekken niet hebben als je een onsen ingaat. Het water was 40 graden en onze spieren konden eindelijk even ontspannen! Toen onze voeten weer iets meer ontspannen waren zijn we snel gaan slapen.
Ook de volgende dag stonden we weer vroeg op. We zijn in de metro gestapt en met een korte overstap kwamen we uit bij de bekende torii gates! Oftewel de Fushimi Inari Shrine. Een heiligdom dat beroemd is om zijn duizenden torii-poorten die samen een pad de berg op vormen. Het was een bijzondere plek. Er waren al heel veel mensen, maar door soms even te wachten of juist even flink door te stappen, hadden we de poorten toch regelmatig voor onszelf. We merken wel dat dit soort plekken vaak heel erg toeristisch zijn, waardoor er veel souvenirwinkels en dergelijke te vinden zijn. Aan de ene kant vinden we dat heel leuk, want het is fantastisch om even tussen al die spullen te snuffelen, maar aan de andere kant haalt het soms het authentieke er een beetje vanaf. Toch hebben we er heel erg van genoten.
Nadat we alles wel weer gezien hadden, zijn we terug richting het metrostation gelopen. Onderweg hebben we nog heerlijke cakejes gehaald die de vorm hadden van schattige beertjes. Met de metro kwamen we uiteindelijk weer in het centrum uit en zijn we naar de Disneystore gelopen, want daar wilde Bry heel graag heen. In de Disneystore was een plek ingericht waar je steen, papier, schaar kon spelen met de medewerkers. Bij gelijkspel won je een Disneykaart. Het spel was niet heel moeilijk, want vooraf werd ons precies verteld wat we moesten doen, hahahah! Er was ook een soort loterij. Voor een paar euro mocht je een cijfer uit een doos trekken. Het nummer correspondeerde met een van de artikelen die je dan mee mocht nemen! Bry vond alle prijzen leuk, behalve een tas met franjes. En je raadt al wat Bry won… Gelukkig won Hanna wel wat leuks en Bry deed een extra ronde en won toen gelukkig óók iets leuks!
Na ons Disneyavontuur stonden we netjes op tijd bij de bushalte voor een bus die gewoon niet kwam! Uiteindelijk namen we op de valreep maar een taxi, want we hadden een activiteit op de planning staan. We kwamen net op tijd aan bij een authentieke kleine tempel. Daar stonden twee vriendelijke vrouwen ons al op te wachten voor de traditionele theeceremonie. We deden onze schoenen uit en namen plaats in een van de kamers van de tempel. Daar kregen we eerst een stukje geschiedenis uitgelegd over de theeceremonie en de rol van matcha tijdens deze ceremonies. Daarna werd er voorgedaan hoe de thee gezet wordt. Dat gaat volgens een heel strak ritueel. Het water mag niet warmer worden dan 90 graden. Als het wel warmer wordt, wordt er kouder water bijgedaan, zodat de temperatuur de 90 graden niet overstijgt.
In een kom wordt een flinke schep matcha gedaan. Uit het warme water wordt met een soort kommetje aan een stok een flinke schep water gehaald en erbij gedaan. Daarna moet je met de speciale roerkwast drie keer een rondje draaien, waarbij de matcha van de randen wordt gehaald. Als laatste moet je flink roeren tot er bubbels ontstaan.
Ook het drinken gaat volgens een bepaald ritueel. Eerst draai je de kom twee keer met de klok mee, zodat de voorkant van je afwijst. Daarna zet je de kom op je rechterhand, terwijl je linkerhand tegen de zijkant rust. Bij het laatste slokje mag je flink slurpen, zodat je laat merken dat je dankbaar bent voor de thee.
Na deze ceremonie mochten we zelf aan de slag en onze eigen matchathee maken. Helaas kwamen we erachter dat matcha helemaal niet ons ding is. Met een stalen gezicht dronken we het op, maar we waren blij toen de ceremonie klaar was en we de smaak konden wegspoelen. Ondanks dat was het een hele bijzondere en unieke ervaring op een prachtige plek.
Na een rustmomentje op de kamer, waar we even af konden koelen, was het tijd voor sushi van de lopende band. Ook dat was weer een ervaring. We kregen een eigen hokje en daar zaten twee lopende banden boven elkaar. De onderste ging heel traag en daar mocht je zelf dingen vanaf pakken die je lekker leken. De bovenste band ging een stuk sneller en hierop kwamen je bestellingen binnen. We hebben heerlijk gegeten en het was een leuke avond. Na de sushi zijn we snel naar bed gegaan!
De volgende ochtend konden we wat langer uitslapen en startten we met een rustig ontbijt. Daarna mochten we nog even verder ontspannen, want er stond een massage op de planning. Die was echt wel nodig, want we zetten nogal wat stappen op een dag. Na onze massage konden onze voeten er weer even tegenaan en gingen we verder door de wijk struinen. We zagen bijzondere en traditionele huizen en midden in de stad kwamen we af en toe de mooiste tempels tegen. Lunchen deden we op de Nishiki Market, waar we allemaal streetfood konden eten. Hier aten we ook onze eerste heerlijke noodles en een soort gevulde kippenpoot! Met een lekker koekje in de vorm van een vis sloten we de markt weer af. We deden nog even een aantal spelletjes bij de grijpmachines. De markt en het zaakje met de grijpmachines waren in een overdekt gedeelte. Op het moment dat we naar buiten wilden, begon het keihard te regenen en onweren. Dus hebben we toch maar even een taxi terug naar het hotel genomen.
Toen het weer wat droger werd, zijn we met de metro weer op stap gegaan. Nadat we uitstapten, kwamen we na een kwartiertje wandelen aan in het bijzondere bamboebos. We zijn daar expres in de avond naartoe gegaan, want dan is het bos wat rustiger. Het was tof om deze plek even te zien, maar toen we de berenbordjes zagen en ontdekten dat hier dus ook echt beren voorkomen, durfden we ook niet meer echt bij de mensen weg. En dus zijn we uiteindelijk weer terug richting het dorp gegaan.
Daar hebben we op een toeristische plek gegeten, waardoor de prijs belachelijk hoog was en het eten echt niet zo lekker! Op Instagram hadden we filmpjes gezien van het Kimonobos en dat was geweldig! Zeker toen het langzaam donker werd en deze mooie pilaren werden verlicht. Het was een hele ervaring. Aan het einde van de dag zijn we maar weer de onsen ingegaan en hebben we snel ons bed opgezocht!
De volgende dag zijn we super rustig opgestart. We hadden even behoefte aan een ochtend waarop we gewoon even wakker konden worden. Aan het einde van de ochtend zijn we alsnog even op pad gegaan. Voor vandaag stonden er een aantal tempels op de planning. De eerste tempel die we bezochten staat bekend om het grote balkon met prachtig uitzicht. Dit gigantische balkon is gebouwd van hout en staat 13 meter boven de grond. Bij de bouw is geen enkele schroef of spijker gebruikt. Het uitzicht was adembenemend mooi.
Na een wandeling terug naar beneden zijn we weer de bus ingestapt. We stapten uit in de buurt van de volgende tempel. Deze tempel was een stuk rustiger en dus ook authentieker. We hebben eerst de tempel bezocht en daarna meegedaan aan een bijzondere ervaring. Een deel van de rivier was vanwege het zomerfestival te bewandelen. We kochten een kaars en liepen met de mensen mee door het water. Aan het einde van de wandeling staken we onze kaars aan en deden we een wens.
Daarna zijn we maar weer terug richting het centrum gereden, waar we genoten van een late lunch. Ook bezochten we nog de andere Disneywinkel, waar we weer meededen aan de loterij en dit keer wél leuke prijzen wonnen. We genoten nog van een heerlijk ijsje en doken in de avond nog eenmaal de onsen in, want morgen is het alweer tijd om deze fantastische plek te verlaten!
Geef een reactie